Bizim kuşağın öğrenciliğinde burs veren kişi ve kurumlar tarafından belirlenen miktar her ay bir zarf içinde belli günler elden takdim edilirdi. Zira İbanımız yoktu.
Burs miktarları makul bir düzeyde ama bereketli idi. Alan ve veren el organik bir iletişim içinde ve iki tarafta da mutlu olma hali üst düzeyde idi.
Devir değişti, burs veren kuruluşlar profesyonel hale geldi ve teknoloji devreye girdi. Şimdi burs miktarı öğrenci İbanına yatırılıyor. Veren el alan eli görmüyor. Aslında işin mahremiyetine daha uygun ama doğrusu o günlerin samimiyeti ve bereketinde bir eksilme var sanki.
Günümüzde burs verenlerin çoğu bursun yanında başka taleplerle de geliyorlar. Bunlar; maddi yardımı müteakip ideolojik taleplerin cebren gelmesi, öğrencinin ihtiyacına nezaketle yaklaşmayan durumlar veya öğrencinin gelişimini hiç dikkate almayan kel alaka burs koşulları olabiliyor.
Bu meselenin bir sisteme evrilmesinde insan yetiştirmenin niteliği açısından fayda var. İşte bu yazımızda bu soruların cevabını uygulanmış bir örnekten yola çıkarak ele alacağız. Objektivitenin zarar görmemesi için de isim belirtmeyeceğiz.
Elbette burs miktarının yalnız başına bir anlamı vardır fakat bu miktarı vermekle yetinmek her zaman için eksik bir şeylerin varlığı demektir. Bu sebeple öğrenciye aylık maddi bir yardımda bulunmak işin başlangıcı olmalıdır. İstanbul örneğinden yola çıkarak soralım. Sözgelimi öğrenci bunun dışında neye ihtiyaç duyar? Üniversitesindeki derslerin dışında neler öğrenmesi gerekir? Yaşadığı şehre ait görgü, bilgi ve deneyimi nasıl elde eder?
Şehrin kültür sanat imkanlarından nasıl yararlanır? Kendi akademik alanını geliştirmede nasıl destek olunur? Üniversitenin, şehrin zemininden dolayı yaşadıkları psikolojik, sosyal, beslenme, obezite ve sağlık problemlerine çözümde nasıl rehberlik edilir? Diğer bir deyişle öğrenci yaşadığı şehri mektebe nasıl dönüştürür? Şehri hoca, kendisini öğrenci konumuna nasıl getirir?
Kısaca ifade etmek gerekirse; öğrenci üniversitesinde eğitimini alırken buna muvazi olarak hem akademik hem de kişisel gelişimi için neler yapabilir? İstanbul’daki öğrenciler için soracak olursak; ikinci üniversite olan İstanbul’dan nasıl mezun olunabilir?
Biz biliyoruz ki iki üniversiteyi başarılı bir şekilde bitiren öğrenciler için İstanbul’dan kazanım maksimum düzeye çıkar. Bu da onların her açıdan iyi yetişmesi anlamına gelir. Aslında böylece şehrin kendisi de vazifesini mükemmel yapmış sayılır.
Burs veren kuruluşlar genel olarak parasal miktarın dışında öğrenciden bazı talepleri olabiliyor. Burası güzel ama konuya yaklaşımları son derece önemli. Bu taleplerin özünde netice olarak öğrenci gelişimine hizmet etmek esas olmalıdır. Aksi taktirde başka hesaplar devreye girer ki öğrenci zarar görür.
Bir de madem ‘öğrenci gelişim programı’ diyoruz, o halde işin içinde ‘ölçme ve değerlendirme’ de yer almalıdır. Ölçmede standart altı kalanı sistem dışarı atmalıdır. Programa öğrenci seçimine ilişkin ölçmede öğrencinin evrak üzerinden ciddi ve objektif bir değerlendirmesi yapılır.
Çeşitli kriterlerle ilk eleme burada yapılır. Daha sonra mülakat için randevu almaları söylenir ve herkese en az 15 dakika süre ayrılır ki kapsamlı ve tanıyıcı bir görüşme yapılabilsin. Burada adayın binaya girişinden tutun mülakat salonuna girişi, çıkışı, oturuşu ve sorulara cevap verişi dikkatle not edilir. Mülakatta vazifeli her hoca kendi kanaatini ve kararını yazılı olarak bildirir. Çıkışta ücretsiz kitaplar vardır, sayılı olarak alabileceği ifade edilir ve buradaki seçimi ve tavrı da değerlendirmeye alınır.
Kararı müteakip öğrenci gelişim programını kazanan öğrencilere gelişim programı ile ilgili bilgilendirme yapılır ve kurumun her türlü imkânı ücretsiz olarak seferber edilir. Yeme-içme, kafe hizmeti, birbirinden farklı çok sayıda atölyeler, dil kursları, kültürel etkinlikler, musiki konserleri, İstanbul ve yurtdışı eğitim gezileri ve değişik programlar.
Ama bunların tümüne katılım dijitalden kayıt sistemine göre yapılır ve her etkinliğe katılım ölçme değerlendirmeye tabidir. Belirli aralıklarla yapılan ölçme sonucuna göre bazı öğrenciler sistem dışında kalabilir veya dinlenme arası verdirilir.
Böylece objektif kriterlere göre seçilen öğrencilerin gelişimine dinamik bir programla destek verilmiş olunur. Son yıllarda birçok kuruluşun bu türden bir çabanın içinde olması sevindiricidir.
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları İstanbul Ticaret Gazetesi'ne aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.