Küresel uzay yarışında yeni bir dönem başlıyor. NASA, Apollo programının sona ermesinden yarım asır sonra, insanları Ay yörüngesine taşıyacak olan Artemis II görevi için hazırlıklarını tamamlamak üzere. Uzay ajansı, fırlatma penceresinin açılmasına sayılı günler kala ana hedef tarihi 6 Şubat 2026 olarak belirledi.
Gelecekte Ay'da kalıcı yerleşim kurulması ve Güneş Sistemi'nin insanlı keşfine zemin hazırlaması beklenen bu görev, teknolojik kapasite ve operasyonel rekorlar açısından havacılık tarihinde bir dönüm noktası olacak.
KRİTİK VİRAJ: YAKIT DOLUM PROVASI
NASA, görevin güvenliği için son kontrolleri titizlikle sürdürüyor. 6 Şubat tarihinin kesinleşmesi, 4 Şubat'ta tamamlanması beklenen "ıslak prova" (wet dress rehearsal) testine bağlı. Bu testte ekipler, rokete 700.000 galondan fazla kriyojenik yakıt yükleme, geri sayım prosedürlerini işletme ve yakıtı güvenli bir şekilde tahliye etme yeteneklerini sergileyecek.
TEKNOLOJİK ÜSTÜNLÜK VE REKOR GÜÇ
Artemis II'de kullanılacak Uzay Fırlatma Sistemi (SLS), insan taşıyan en güçlü roket unvanını alarak efsanevi Saturn V roketini geride bırakacak. Apollo görevlerinde kullanılan Saturn V kalkışta 7,5 milyon pound itme gücü üretirken, SLS bu görevde 8,8 milyon pound itme gücüyle gökyüzüne yükselecek.
Artemis I test uçuşundan elde edilen verilerle SLS üzerinde kritik güncellemeler yapıldı:
TARİHİN EN UZAK VE EN HIZLI YOLCULUĞU
Artemis II, sadece Ay'a dönüşü değil, sınırların zorlanmasını da temsil ediyor. Mürettebatlı Orion kapsülü, Ay'ın karanlık yüzünün ötesine geçerek Dünya'dan en uzak noktaya (yaklaşık 400.000 km öteye) ulaşacak ve Apollo 13'ün rekorunu kıracak.
Ayrıca kapsül, Dünya atmosferine dönüşte saatte yaklaşık 40.000 kilometre (25.000 mil) hıza ulaşarak, insanlı bir uzay aracının ulaştığı en yüksek hız rekorunu da Apollo 10'dan devralacak.
GÜVENLİK TARTIŞMALARI VE ISI KALKANI
Görevin en kritik güvenlik parametresi, Orion kapsülünün ısı kalkanı. Artemis I görevi sırasında kalkanın beklenmedik şekilde aşınması ve parça kopması, NASA içinde ve dışında tartışmalara neden olmuştu. NASA yetkilileri ve Görev Komutanı Reid Wiseman, yenilenen prosedürlere ve kapsülün dayanıklılığına güvendiklerini belirtse de, eski NASA uzmanı Dr. Charlie Camarda gibi isimler riskin yüksek olduğu görüşünü savunuyor.
NASA, ‘Ay serbest dönüş yörüngesi’ kullanarak riski yönetmeyi hedefliyor. Bu yöntem sayesinde, motor arızası yaşansa bile Ay'ın yerçekimi kapsülü doğal bir şekilde Dünya'ya geri çekecek.
MÜRETTEBAT VE BİLİMSEL HEDEFLER
10 gün sürecek görevde yer alacak mürettebat; NASA astronotları Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch ve Kanadalı astronot Jeremy Hansen'den oluşuyor. Ay'a giden ilk kadın ve ilk siyahi astronotu barındıran ekip, yaşam destek sistemlerini test edecek ve Ay'ın karanlık yüzeyini belgeleyecek.
Ekip, Mare Orientale ve Güney Kutbu-Aitken Havzası gibi bölgeleri gözlemleyerek bilimsel veri toplayacak. Bu veriler, 2027 ve sonrasında planlanan Ay'a iniş (Artemis III) ve nihai hedef olan Mars görevleri için hayati önem taşıyor.
Artemis II, SpaceX'in Starship programındaki gecikmeler ve Blue Origin'in iniş aracı testleri gölgesinde, NASA'nın derin uzay hedefleri için en büyük ‘sıçrama tahtası’ olarak görülüyor.
