Fil hortumundan ilham alan robotik tutucu
Bir filin hortumunun ucunu taklit eden yumuşak bir robotik tutucu geliştirildi. Dokunduğu nesneleri gerçek bir fil gibi hissedebilen robotik tutucular, nesneleri harici kameralar ve ek sensörler ile algılıyor.

ARAŞTIRMACILAR, bir filin hortumunun ucunu taklit eden yumuşak bir robotik tutucu geliştirdi. Buluşun adı İngilizce ‘elephant’tan yani filden yola çıkarak ‘EleTac’ ve tasarımcılarına göre dokunduğu nesneleri gerçek bir fil gibi ‘hissedebiliyor’. Halihazırda kullanılan robotik tutucular, nesneleri harici kameralar ve ek sensörler ile algılıyor. Ancak robotik parmaklar bir şeyin etrafına dolandığında kameralar temas noktasını göremiyor. Bilim insanları bu kör noktayı ortadan kaldırmak için robotlara kusursuz bir dokunma hissi sağlayan tutuculara ayrı algılama katmanları eklemeyi denemişlerdi. Japonya İleri Bilim ve Teknoloji Enstitüsü’nde (JAIST) geliştirilen EleTac ise farklı bir yaklaşım benimsiyor: Ekstra sensörler eklemek yerine, fil hortumundan ilham alarak tutucunun tamamını dev bir sensöre dönüştürüyor.
PARMAK UCUNDAKİ GÖZLER
EleTac yumuşak, kauçuğa benzer bir malzemeden yapılmış ve iki esnek uca sahip. EleTac, motorlarla değil, vakum basıncı ile çalışıyor. Pnömatik bir tünel yoluyla hava tutucudan emiliyor, yumuşak duvarlar içe doğru bükülüp iki parmağı yavaşça birbirine yaklaştırırken nesneyi nazikçe sıkıştırıyor. En önemli yenilik ise tutucunun içinde saklı. EleTac’in ucuna yerleştirilen küçük bir dahili kamera var ve bu kamera, bir şeye dokunduğunda kendi ‘derisinin’ nasıl deforme olduğunu görebiliyor. Parmak uçlarımızda gözlerimiz varmış gibi düşünebilirsiniz. Elde edilen görüntülerden yüzlercesi ne kadar kuvvet uygulandığını, nesnenin şeklini ve uçların ne kadar büküldüğünü anlamak için bir yapay zeka algoritmasını eğitmek için kullanılıyor.
HASSAS NESNELER
Araştırma ekibi, çeşitli gıdalar, farklı dokulara sahip kumaşlar ve hatta oyun kartları kullanarak bir dizi deney gerçekleştirdi. En ilginç testlerden biri, bir robotun ince bir kum tabakasının altına gömülü bir kalemi bulmasını sağlamaktı. Bu, aynı zamanda harici bir kameranın neden her zaman yeterince iyi olmadığına dair iyi bir örnekti; çünkü kalem dışarıdan hiç görünmüyordu. Tutucu yavaşça kuma dokundu ve tamamen temas duyusuna güvendi. Yapay zeka, tutucunun nasıl deforme olduğunu izleyip analiz ederek kuma dokunmak ile kaleme dokunmak arasındaki farkı anladı, kalemin konumunu tahmin etti ve tutucuyu onu kaldırması için yönlendirdi. Başka bir deneyde ise EleTac bir bulaşık süngerini tutarak ve doğru miktarda basınç uygulayarak tabakları temizleyebildi. Araştırma ekibi, bu buluşun, hassas nesneleri onlara zarar vermeden tutabilen yeni nesil robotların geliştirilmesine katkı sağlayacağını düşünüyor. Geleceğin robotları, bulaşık yıkamaktan çok daha karmaşık ve zorlu görevleri yerine getirecek şekilde eğitilebilir.





Yorum yazmak için giriş yapın.
Yorumlar yükleniyor…