Perşembe19 Kasım 202613:02İSTPİYASAAÇIK

Enjekte edilebilir glikoz sensöründe bileşen maliyeti onda bire indi

Texas A&M Üniversitesi araştırmacıları, deri altına enjekte edilmek üzere tasarlanan deneysel bir glikoz sensöründe, önceki seçeneğin yaklaşık onda biri maliyetle benzer ölçüm performansı sunan bir bileşen belirledi. Maliyet avantajı şimdilik yalnızca bu bileşen için geçerli; sensör klinik kullanım öncesinde daha fazla geliştirme ve teste ihtiyaç duyuyor.

İstanbul Ticaret Gazetesi

Yayınlanma

Paylaş
Enjekte edilebilir glikoz sensöründe bileşen maliyeti onda bire indi

Sürekli glikoz izleme cihazları, milyonlarca diyabet hastasının ilaç dozu, beslenme ve günlük fiziksel aktiviteyle ilgili kararlarına yardımcı oluyor. Ancak yüksek maliyet, pek çok hastanın bu cihazlara erişimini kısıtlıyor.

Texas A&M Üniversitesi ekibi, ACS Measurement Science AUdergisinde yayımlanan çalışmasında, deneysel bir glikoz sensöründe kullanılan algılama malzemelerinden birini daha düşük maliyetli bir seçenekle değiştirdi. Laboratuvar testlerinde yeni bileşen, önceki malzemeye yakın sonuçlar verdi.

HİDROJEL, AL­GILAMA KARIŞIMININ YÜZDE 94’ÜNDEN FAZLASINI KORUDU

Sensör, glikozu algılayan malzemeleri deri altına enjekte edilebilecek, su bakımından zengin küçük bir hidrojel içinde barındırıyor. Glikoz moleküllerinin geçişine izin veren hidrojel, laboratuvar testlerinde algılama karışımının yüzde 94’ünden fazlasını yedi gün boyunca korudu.

Çalışmanın baş araştırmacısı ve Texas A&M Mühendislik Fakültesi Biyomedikal Mühendisliği Profesörü Dr. Gérard L. Coté, uzun vadede güvenilir ve uygun fiyatlı bir sensör geliştirerek özellikle kaynakları kısıtlı topluluklarda yaşayan ve sağlık sigortası kapsamı yetersiz kişilerin sürekli glikoz takibine erişimini artırmayı hedeflediklerini söyledi.

GLİKOZ, IŞIK SİNYALİNDEKİ DEĞİŞİMLE ÖLÇÜLÜYOR

Enzim kullanan geleneksel glikoz izleme sistemlerinden farklı olarak deneysel sensör, yakın kızılötesi floresans sinyalindeki değişimi ölçüyor. Glikoz ile floresan bir şeker bileşiği, konkavalin A (ConA) adlı proteinin aynı bölgelerine bağlanmak için rekabet ediyor.

Glikoz yoğunluğu arttıkça ışık sinyali değişiyor ve bu değişim ölçüme temel oluşturuyor. Ekip, önceki sensörlerde kullanılan α-mannopentaose yerine daha düşük maliyetli β-mannopentaose bileşiğini denedi. Yeni bileşen, deri altındaki ortamı taklit eden yapay doku sıvısında benzer ölçüm performansı gösterdi.

Çalışmanın baş yazarı ve Texas A&M Optik ve Biyoalgılama Laboratuvarı araştırmacısı Dr. Sayantan Tripathy, iki bileşenin bu kadar yakın sonuç vermesini beklemediklerini belirtti.

SENSÖR HENÜZ KAVRAM KANITLAMA AŞAMASINDA

Coté, uygun maliyetli bir sensör geliştirmek için malzeme giderlerinin yanı sıra bileşenlerin birlikte nasıl çalıştığının da değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Çalışmanın ortak yazarlarından Biyomedikal Mühendisliği ve Kimya Profesörü Dr. Melissa Grunlan ise yüksek fiyatların yeni tıbbi teknolojilere erişimi sınırlayabildiğini, hedeflerinin etkili ve ekonomik açıdan ulaşılabilir sensörler üretmek olduğunu kaydetti.

Araştırma ekibi, bir sonraki aşamada sensörün ölçüm performansını ve kullanım ömrünü artırabilecek, kullanımını kolaylaştırabilecek başka bileşenleri incelemeyi planlıyor.

OSMAN KUVVET

OSMAN KUVVET

İstanbul Ticaret Gazetesi – Teknoloji Editörü